Watersport?

Vorige week zaterdag was het zo ver.
Tot op het moment suprème hield ik vol dat ik niet mee zou gaan.
Uitspraken als ''Gaan jullie maar gezellig joh!'', ''nee joh, dat is niks voor mij!'', '' ik maak de foto's wel!'', ''ik pas wel op de spullen?''
kwamen herhaaldelijk naar voren. Ik kreeg er kriebels van in m'n buik als ik er alleen al aan dacht!

Nu denken jullie: Waar hééft ze het over? Nou, dat zal ik je is haarfijn vertellen: Jacqueline boog zich over een surfplank (ik zou graag zeggen dat ik er op stond, maar dat mocht uiteraard niet baten).
Ik heb nog nooit, maar dan ook nog nooit, zo ontzettend veel water binnen gekregen. En geloof me, ik heb in mijn leven heel wat tijd in het water doorgebracht hoor! Ik geloof dat ik 3 dubbele achterwaartse salto's heb gemaakt. Een klein meisje met een grote plank en een windkracht waar je eng van wordt gaan niet goed samen. Ik heb dan ook echt al mijn energie moeten stoppen in het verplaatsen van mijn plank. Ik zeg: Absolutely a don't for me! Ik ben overigens wel blij dat ik het 1 keer heb geprobeerd, nu weet ik tenminste dat het niks voor mij is en ik het niet nog eens hoef te proberen.

Gisteren kon ik me weer bezighouden met een échte watersport: Zeilen. I'm lovin' it, seriously! Vooral het weer zat hartstikke mee.
Ik werd door mijn oude middelbare school gevraagd om wederom mee te gaan met het zeilen, als zeilinstructrice. Dat hoef je mij natuurlijk niet 3 keer te vragen. Gisterochtend om 8 uur vertrok de bus vanaf de Gasthuislaan en de sfeer zat er gelijk al goed in! Het zonnetje en het briesje wind waren de zeillers uiteraard niet onopgevallgen gebleven.
Na het optuigen van de boot konden we dus een hele dag lekker gaan zeilen. 's middags rond een uur of 4 hebben we weer aangelegd en vervolgens konden we weer terug naar huis. Momenteel heb ik nog steeds ontzettend last van mijn (vergeten in te smeren) rug.

Ik kan tot slot meedelen dat ik officieel over ben naar jaar 2 van Pedagogiek. Ik heb mijn propedeuse helaas niet gehaald. Hij valt theoretisch gezien nog wel te halen, maar praktisch gezien niet. Dus ik leg me er maar bij neer. Ik ga een gedeelte van mijn klasgenoten heel erg missen. Op naar een nieuwe school... Maar eerst even genieten van deze heerlijke vakantie, een lekker zonnetje zou niet verkeerd zijn.

Afgang

En toen behoorde het EK voetbal voor Nederland weer tot het verleden... Jámmer, dat wel.

Zaterdagavond was voor alle die-hard oranje fans een vervelende avond.
Met z'n allen dachten we dat we op safe stonden en ''de Russen wel even zouden verslaan''. Of heb ik het mis?
Eerlijk gezegd verkondigde ik al aan veel mensen; '' Let op, die Russen zijn sterker dan je denkt, ook hebben ze Guus!'' Maar dat was allemaal klinkklare onzin. Ik ging bijna geloven dat ik het plankje ernaast sloeg. Laten we het nu vooral niet hebben over de eind uitslag. 
 
Even wat anders...
Het is bijna zomervakantie. En dat klinkt iedereen als muziek in de oren. Gelukkig maar, want daar is het dan ook vakantie voor.
Aangezien ik op dat gebied nogal een dromer ben zag ik mijzelf eerlijk gezegd al 2 maanden geleden op een strand liggen met een cocktail in Bulgarije. Een tegenvaller als je dan beseft dat je je weer mag gaan buigen over een stof theorie die je totaal niet interessant vindt. Omdat mijn ''schoolstuff'' nu grootendeels achter de rug is heb ik mijzelf verkondigd dat het aftellen officieel van start gaat vanaf nu! En dat is een prima gevoel.

Dit is een korte log.
Ik ben moe.
Tot snel!

Voetbal!

Hééérlijk, het EK is weer begonnen!
Veel vrouwen zullen zeggen, moet dit allemaal nou weer? Die mannen zitten continu voor de televisie álle EK-wedstrijden te aanschouwen.
Ik moet zeggen.. Ik geef ze groot gelijk!
Opmerkelijk, en toch wel logisch, vind ik dat ze op de overige zenders programma's/series uitzenden die uitermate in trek zijn bij de vrouwen. Om toch ook hun even op hun gemak te stellen. Jammer voor mij is dan weer dat ik het Nederlands Elftal prefereer en daardoor deze geweldige series moet missen. Maarja, je kan niet alles hebben!

Zoals Maarten van Rossem al zei tijdens de aflevering Knevel en van den Brink op vrijdag 6 juni, wordt er toch wel erg overdreven aandacht besteed aan deze hele happening. Spelers stappen de bus in, spelers zitten in de bus, spelers stappen de bus uit, spelers stappen het vliegtuig in, spelers stappen het vliegtuig uit... Zonder nog maar 1 bal te hebben gespeeld is heel Nederland al laaiend enthousiast over het hele hebben en houden van het Nederlands Elftal. Oké, nou moet ik wel zeggen dat ik de training van dinsdag ook wel even moest aanschouwen na de geweldige overwinning op Italië van de avond ervoor, ik ben toch altijd benieuwd hoe ze dan zo'n dag erna beleven. Ik bedoel die gasten hebben zeker weten tot midden in de nacht feest gevierd. En geef ze is ongelijk.

Na regelmatig het nieuws te hebben bekeken, vraag ik mij af of de overige landen ook van die uitbundige supporters hebben. Tuurlijk, elk land heeft zo zijn uitbundige supporters, maar feit blijft wel dat die Hollanders gewoon in grote getalen Bern bezetten. Lees de kranten, aanschouw het nieuws, bekijk de columns. Tevens viel mij op tijdens een uitzending van EditieNL dat er zoveel meer mannen zijn die een hartaanval kregen. Toch eigenlijk wel bizar dat zodra er bíjna een goal gaat vallen de adrenaline zo hoog oploopt dat je hart het begeeft. De hartstichting deelt deze dagen dan ook in Zwitserland flyers uit over het voorkomen van een hartaanval tijdens de wedstrijden. Of het aantal hartaanvallen af zal nemen? Het is mij de vraag.

Maargoed.. Vrijdag is het dan weer zover! Nouja, morgen al.
Zoals ik hiervoor al noemde wordt alles zo breed en uitgebreid in beeld gebracht, dat ik denk dat de media morgen weer in bomen zal klimmen, op toppen van flats zal staan, om toch nog íets van dat stukje privétraining mee te krijgen. Daarom verwacht ik morgen, donderdag, de eerste ''interessante'' beelden weer.

Nu ga ik de wedstrijd Zwitserland-Turkije kijken, wat mij betreft 2 landen die allebei op het laagste niveau zitten. Dat heeft ook zo z'n charmes. We zullen het opbouwende spanning noemen.

It's a long time ago

I know.
It's a long time ago..

Toch leek het me een leuk idee om weer is wat te gaan schrijven. Uit pure verveling, dat wel.

Sinds mijn examen, en mijn stress om mijn eerste dag op de Hogeschool van Rotterdam te betreden, is er veel veranderd. Of niet..? Nee, eigenlijk niet. Ik zit nog steeds in het grote grijze gebouw en studeer nog steeds pedagogiek. Waarom? Dat weet ik eigenlijk ook niet. Het is meer het idee dat...
Vanaf volgend jaar zal het allemaal weer anders zijn, ja je leest het goed, ik ga me er weer aan wagen. Wéér een nieuw gebouw betreden, wéér nieuwe mensen ontmoeten en wéér overnieuw beginnen. Dat laatste maakt eigenlijk nog het meest indruk op me.

Maar voordat ik me daar aan ga wagen ga ik dit jaar eerst eens afronden. Je zult het niet geloven maar het gaat me eigenlijk erg gemakkelijk af allemaal. Met uitzondering van een theoretisch vak waar ik me totaal niet in interesseer. Dat interessante is dan ook het grote probleem. Heb je ook wel is dat je niet weet waarom je waarvoor iets leert? Ik heb dat niet vaak, eigenlijk. Vaak kan ik me na een inleving van een paar dagen wel bedenken waarom het goed is om zoiets te leren, waar ik het voor kan gebruiken of waarvoor ik het nodig heb in de toekomst. En ik moet toegeven, met dit vak heb ik dat ook wel enigszins, maar naar mijn idee heeft de schrijfster van dit boek expres onmogelijke zinnen en onmogelijk taalgebruik toegepast.

Even iets belangrijkers..
Eigenlijk wilde ik nu beginnen over het weer, maar omdat dat dan overkomt alsof ik mij alleen maar bezig houd met het weer, laat ik dat maar even achterwege.

De zomervakantie is alweer bijna aangebroken en dat is natuurlijk helemaal niet vervelend. Daarentegen staat half, zeg gerust drie kwart, van de nederlandse bevolking stijf van de stress. Dan reken ik automatisch niet mee: De kinderen van groep 1 t/m groep 7 in het basisonderwijs (want naar mijn mening weten die kinderen niet eens wat stress is, en al helemaal niet waarom je dat voor de zomervakantie zou moeten hebben), de gepensioneerden (want die maken zich alleen maar druk om hun tuin, als ze die hebben. Of om het feit dat er wel genoeg eten in huis is als de buurtjes komen borrelen), en iedereen die geen zak uitvoert in het leven (ja, daar heb je er ook genoeg van).
Zodra je door de stad loopt, of erger nog, in de trein/metro zit, ga je spontaan stijf voor je uit zitten staren, omdat je anders de enige bent die dat niet doet. Nou moet ik wel zeggen dat dat altijd al zo is geweest in een stad als Rotterdam, geloof ik, maar zo vlak voor de vakantie denken mensen maar aan 1 ding: Werken, werken , werken. En ik zou de enige dan ook zijn als ik dat niet dacht. Studentenleven lijkt allemaal leuk en aardig, maar eigenlijk brengt het nog heel wat stress met zich mee. Zo heb ik nog aardig wat projecten af te ronden/in te leveren, en ja, (shame on me) te starten. 

Aankomende week heb ik een herkansingsweek. Ik mag dan, waar ik al eerder over vertelde, het boek gaan lezen van mevrouw-ik-gebruik-zoveel-mogelijk-moeilijk-taalgebruik. En dat valt niet mee, zo vlák voor de vakantie (ha-ha).

Ik zal volgende keer wat inhoudelijker praten, over alle geweldig bijzondere dingen die ik meemaak (lees: ik maak niet zoveel mee zo vlák voor de vakantie), maar nu heb ik daar even geen tijd voor.

Over 8 minuten lees ik aandachtig in mijn boek. Nu zie ik je denken, waarom in godsnaam 8 minuten? Omdat ik 5 minuten gewoon nét niet red!

Lazy Sunday

Uitslapen, gigantische koppijn, croissantjes eten, op de bank liggen, kamer opruimen en naar de tv staren kan natuurlijk niet ontbreken.  Ja dit zijn de kenmerken van een Lazy Sunday in huize Reukema. (Oké, ik geef toe.. Eigenlijk gelden deze kenmerken alleen voor mij omdat ik de enige in de familie ben die het altijd presteert om op zondag een zwijnenstal van een kamer te hebben, zij vragen zich dan ook elke week weer af hoe ik het voor mekaar heb gekregen en van wie ik dat nou zou kunnen hebben. Antwoorden op die vragen zitten er voorlopig niet in, gok ik.)

Ondertussen is mijn kamer voor 90% opgeruimd. Kasten geheel leeggehaald en weer opnieuw ingedeeld, resultaat: Boeken, boeken, boeken, boeken en.. Boeken? Oké, duidelijk.. Mijn hele kast staat dus vol met literatuur en schoolboeken. Erg saai, al zeg ik het zelf. Mijn moeder vond het namelijk een briljant plan om ervoor te zorgen dat ik alleen nog maar boeken in mijn kast heb en dat alle overige spullen maar gelijk tot het grofvuil behoren. Is het niet aardig? Dat had dus tot gevolg dat er aan het einde van de middag zo'n 10 vuilniszakken bij de deur stonden.  Maargoed, daar ben ik ook weer van af !

Gisteren met mijn moeder naar de WereldHavenDagen in Rotterdam geweest ! Mijn moeder was uitgenodigd door de wethouder en had dus 2 VIPkaartjes, 1'tje voor mij.
Het was daar binnen zo ontzettend mooi. We gingen op het balkon staan onder het genot van een glas champagne en konden zo goed op de haven kijken. Een onwijs mooi gezicht was het. Daarna was er een afterparty met een hele goede band. Maar dan ook écht een goede band. Leuke mensen, goede muziek, vodka cola.. Kortom: Leuk avondje uit ! Op een gegeven moment werd het toch weer tijd om richting huis te gaan. We hadden de auto érgens geparkeerd. Maar waar? Zo stonden wij gezellig samen bij de metro te bedenken waar we de auto ook alweer hadden neergezet. Niet erg taktisch nee. Natuurlijk waren wij niet de enige metro-reizigers, want het was tenslotte zaterdagavond oftewel uitgaansavond. Toen we tot  de ontdekking waren gekomen dat we de auto ergens bij de skihut hadden geparkeerd zijn we maar gewoon achter de dronken mensen aangelopen. Eenmaal uit de metro liep mijn moeder ook gewoon rustig achter de menigte aan.
*Mam? Zullen we richting auto gaan, want ik ben misselijk. Nee joh! We gaan toch nog wel even naar de skihut ofzo.. Hmm nou ik dacht het niet !
Schattig, dat ze denkt dat ik het leuk vind om met haar in zo´n tent te staan.

Nu is het normale leven weer aangebroken. Morgenochtend om 9 uur de trein. Vanaf het moment dat ik de school ga betreden kan je me echt opvegen denk ik. Maar dat zie ik tegen die tijd wel. Welke idioot bedenkt het ook om mij gelijk in te roosteren tot 18.00. Alsof je na 3,5 maand vakantie ineens een lange schooldag aankan. Ik gok dat het me niet gaat lukken. Dat ik alles wat er te tellen valt, zal tellen.. Dat overal waar je kan tekenen, ik wat teken.. Dat op de momenten dat ik kan gapen, ik zal gapen..
Dit klinkt niet zo positief!
Laat ik er een andere wending aan geven.. 
Gezellig om met alle nieuwe mensen die ik de afgelopen week op het overlevingskamp heb ontmoet te praten, leuk om nieuwe boeken te lezen, geweldig om iets te doen waar ik me echt voor interesseer.

Ja, laat ik dat laatste maar in mijn hoofd houden. Dan komt het vast goed ! Ik ga zo eerst maar is kijken welke boeken ik voor welk vak nodig heb, want dat is ook nog een hele klus volgens mij!

Nu eerst even op de bank relaxen onder het genot van een warme chocolademelk met slagroom, slecht he !

 Liefs,
Jacqueline